“Parametlerin havada uçuştuğu ve milyonlarca ihtimalin kol gezdiği bir Matrix için hazır mısın? Daha demin seninle zihnimiz de oynamayı da öğrenmiştik. Şimdi kaos için hazırlanıyoruz”
Bırakalım kararı kaos versin. Ne önemi var ki monotonluklarımızın? Belki de bizi mutsuz eden şey nizamdır. Tüm kuralları yıkarak başlayalım yeni bir güne. “Kim bilir belki yarın belki yarından da yakın”
Bugüne dek yaşadıklarımız bizi mutlu etmedi. Hep bir yerlerden sorun çıktı. Eski normalimiz bizi mahvetti. Belki de bütün nedeni doğru bildiklerimizdi. Belki de tanıdığımızı sandığımız insanlardı. Belki gözlerimizi yeni güne bambaşka diyarlarda bambaşka kurallar ile açmamız gerekli. İşte bu eski normalin kaosudur. “Şimdi sana neden zihninde oynaman gerektiğini açıkladım, anladın değil mi?”
Duvarları boyadın yıllarca istediğin gibi. Ve şimdi de renklerinden şikayetçisin. Methodlarını sorgula! Belki de korku duvarlarındı şikayet ettiğin.
“Bugün bir başka güzel. Nefes gibi bir gün”