“Bir ömür boyunca nizamı elden bırakmadı. Hatalar yapmadı değil. Büyük büyük hatalar. Ama her seferinde güzel kurtardı işi. Geri dönüşleriyle müstesna kişilik. Odaklanma sorunu olan bir büyük irade. İronik.”
Çentiklerin atıldığı duvarlardan selamlar. Her bir nefes ile geride bırakıyoruz daha demini. 1 yıl sonrasını hayal eden var mı şu 1 haftası asırlık bugünlerin? Bir diğer ironi.
Sen elinde tuttuğun kağıdı yavaş yavaş kara kalemlerin ile karalerken dünü bugünü hesap etmiyorsun. Sen saçlarının savrulduğu rüzgarlara teslim ettiğin iradeni hep ama hep başkalarının buyruğuna bırakıyorsun. Sen değerlisin. Sen tüm hataların merkezin deki bencilliksin. Bencil olansın. Ama bir o kadar da merhametli . . .
Şimdi yarınları kim hesaba katacak? Kim hesaba katacakta yarınlar için bugünleri nizama çekecek. Düstur senin benim neyime ki?
Bırak şimdi asırlık sohbetleri, tanıdığını sandığın kişilikleri, hayalleri ve hedefleri. Burada isen şu dakika, sen buraya aitsin. Yarının meşguliyeti içinde oyunlar oynamadığın zihnini meşgul etmesin.