“Burnuyla Flüt çalanı dahi gördü bu Memleket. Sen neden bahsediyorsun ey Nafi ? Bu bedenler ölümlü. Nefesler geçici. Ve Flütler Nefes ile ritim tutar.”
Bir günü bir gününü tutmayan Memleket mevsiminden merhaba. Tıpkı Rahmetli Barış Manço’nunda dediği gibi;
“Hava ayaz mi ayaz ellerim ceplerimde Bir türkü tutturmusum duyuyorsun degil mi? Çalacak bir kapim yok mutluluga hasretim Artik sokaklar benim görüyorsun degil mi?”
Ne kaldı ki esenlikten geriye ? Nereyedir bu şuursuzca gidişat? Biz dün ve bugünü bıraktık artık. Yarın biz kim olacağız ? Acımasızca gerçekleşen değişimleri şefkat ve merhametle kucaklayanlara selam olsun. Yarınlar korkmayanlarındır.
İnanması güçtür ki bu yazıyı benim gibi Fanatik Değişimci birisi kaleme aldı. Neden mi değişim istiyorum peki ? Çünkü canım sıkılıyor.
Neler gördü gözler ? Neler duydu bu kulaklar ?
Bir Flüt ne kadardır sahi ? Lütfen birisi beni aydınlatsın.